Xophura সঁফুৰা

শঙ্কৰী যুগ
অনন্ত কন্দলি,১৬শ শতিকা
ভাগৱত-পুৰাণৰ পৰা
দশম স্কন্ধ
ঊষা বোলে প্ৰাণ-সখী          স্বপ্নত আছিলো দেখি
         পুৰুষেক ত্ৰৈলোক্য-মোহন|
চাৰু শ্যাম-কলেৱৰ       দিব্য পীত-বস্ত্ৰধৰ
         ৰুচিকৰ কমল-লোচন||
মহাবাহু মহাবল       সুচৰিত্ৰ সুমঙ্গল
         একো অঙ্গে নাহি খতিখুন|
কামিনী-মোহন বেশ       দৰশনে হৰে ক্লেশ
         কতনো কহিবো ৰূপ গুণ||
লয়লাস বেশে আসি       মোৰ মুখ চাই হাসি
         মহাৰঙ্গে আলিঙ্গি ধৰিল|
মুখে মুখে ঘন চুম্ব       মৰ্দ্দিলেক-কুচ-কুম্ভ
         ৰতি-ৰস-ভাব দৰশিল
পিয়াই অধৰ-মধু       মনক হৰিয়া মোৰ
         নাজানো লুকাই কথা যাই|
তাঙ্কে মই প্ৰভু বুলি       বিচাৰোহো বিয়াকুলি
         সখী মোক দিয়োক দেখাই||
পেহ্লাই কাম-সমুদ্ৰত       কিবা দোষ দেখি মোত
         তেজি গৈল সিটো প্ৰাণনাথ|
নাপাওঁ যেৱে তাঙ্ক স্বামী          নিশ্চয় মৰিবো আমি
         সখী সত্য কহিলো তোমাত||
হেন শুনি চিত্ৰলেখী       বোলে নমৰিবা সখী
         দুখ তোৰ গুচাইবো এখনে |
স্বপ্নত তোৰ মন       হৰিলেক যিটোজন
         তাঙ্ক আনি দিবো এহিখানে ||
কিন্ত ইটো ত্ৰৈলোক্যত       থাকে যদি ইটোজন
         মায়া কৰি আনি দিবো হৰি |
চাই তই কহা মোত       লিখিয়া দেখাওঁ তোত
         দেৱ গন্ধ্বৰ্ব্বক আদি কৰি ||
এহি বুলি বৰনাৰী       হাতে চিত্ৰপট ধৰি
         প্ৰথমে লিখিল দেৱ্গণ |
সখীক দেখাইলা তাই       উষা বুলিলেক চাই
         নাহি সিটো পুৰুষ শোভন ||
সুন্দৰ গন্ধৰ্ব্ব য্ত       লিখি তাকো দেখাইলেক
         আৰো সিদ্ধ বিদ্যাধৰ য্ত |
সুন্দৰ চাৰণগণ       নাগগণ সুশোভন
         যক্ষ ৰক্ষ কিন্নৰ সমন্ত |
সুন্দৰ পুৰুষ য্ত       মনুষ্যক লিখিলেক
         উষা বোলে আতো স্বামী নাই |
পাছে মনে গুণি চাই       বৃষ্ণি-বংশ লিখিলেক
         উষা মন-ৰঙ্গে আছে চাই ||
গোপালৰ পিতামহ       শ্বশুৰক লিখি আগে
         পাছে বসুদেৱ্ক লিখিল |
ৰাম কৃষ্ণ দুই ভাই       লিখিলেক একঠাই
         দেখে উষা মনে চমকিল ||
প্ৰদ্যুম্ন লিখিল যেৱে       শশুৰ বুলিয়া লাজে
         মাথে ঊষা বস্ত্ৰ লৈলা তুলি|
অনিৰুদ্ধ লিখিবাৰ       দেখি ঊষা বৰনাৰী
         ধৰিবাক চাহে আঙ্কোৱালি ||
লাজে মুখে বস্ত্ৰে ঢাকি          বোলে শুনা প্ৰাণসখী
         মোৰ প্ৰাণনাথ এহিজন|
দেখা কেন মূৰ্ত্তিমন্ত       ভুৱ্ন-মোহন কান্ত
         কোন নাৰী ধৰিবেক মন ||
চিত্ৰলেখী বোলে সখী       ভালেতো স্বপ্নত দেখি
         ভোল ভৈলি তই ভাগ্যৱতী|
প্ৰদ্যুম্নৰ প্ৰিয় পুত্ৰ       আন নাম অনিৰুদ্ধ
         কেশৱদেৱৰ প্ৰিয় নাতি ||
থাক তই মহাশান্তী       ইহান চৰণ চিন্তি
         মই হেৰা চলিলো এখনে |
পশিয়া দ্বাৰকাপুৰী       কুমাৰ আনিবো হৰি
         দিবো তই থাক ৰঙ্গমনে ||