Categories

Ajit Boruah (2)
Ambikagiri Raichoudhury (5)
Amulya Barua (1)
Ananda Chandra Agarwala (2)
Aniruddha Dev (1)
Atulchandra Hazarika (2)
Benudhar Rajkhowa (1)
Bhabananda Dutta (1)
Bhaben Barua (3)
Bhagawatiprasad Baruah (1)
Bhairab Ch. Khataniar (1)
Binanda Chandra Baruah (1)
Birendranath Barkataki (1)
Birendranath Bhattacharyya (1)
Chandra Kumar Agarwala (2)
Chandradhar Barua (1)
Dandinath Kalita (1)
Debakanta Barua (2)
Devachandra Talukdar (1)
Dharmeswari Devi Baruahni (1)
Dimbeswar Neog (2)
Durgeswar Sharma (6)
Ganesh Gogoi (1)
Gopaldev (1)
Hari Barkakati (1)
Hemchandra Goswami (1)
Hiren Bhattacharyya (2)
Hiren Gohain (1)
Hirendra Nath Dutta (3)
Hiteshwar Barbarua (1)
Homen Borgohain (2)
Indreswar Borthakur (1)
Jamuneswari Khataniar (1)
Janjegyaswar Sharma (1)
Jatindranath Duara (7)
Jyotiprasad Agarwala (2)
Kamalananda Bhattacharyya (1)
Keshab Mahanta (1)
Keshavdas Kayastha (1)
Krishnaprasad Agarwala (1)
Lakhminath Phukan (2)
Laxminath Bezbarua (4)
Mahendra Borah (2)
Mahim Bora (1)
Mahim Borah (2)
Mitradev Mahanta Adhikari (1)
Mofijuddin Ahmed Hazarika (1)
Nabakanta Barua (1)
Nabakanta Baruah (4)
Nalinibala Devi (3)
Nilamani Phukan (3)
Nirmalprobha Bordoloi (1)
Padmadhar Chaliha (1)
Padmanath Gohainbarua (1)
Padmanath Sharma (1)
Parbati Prasad Barua (1)
Prasannalal Choudhury (1)
Raghunath Chowdhary (4)
Ram Gogoi (1)
Ratnakanta Barkakoti (5)
Sameer Tanti (1)
Sananta Tanti (1)
Snghadutta Dev Adhikari (1)
Soiladhar Rajkhowa (2)
Srimanta Sankardev (1)
Surya Kumar Bhuyan (4)
Thaneswar Hazarika (2)
Umeschadra Choudhary (1)

ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্ৰতি – লক্ষ্মীনাথ ফুকন

লক্ষ্মীনাথ ফুকন || ১৮৯৭-

ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্ৰতি
হে বিশাল ব্ৰহ্মপুত্ৰ, কত শত বৰষৰ কত শত বেদনাৰ কথা
তোমাৰেই অন্তৰত গঁথা,
কত প্ৰাণ মুঞ্জৰিলে তোমাকেই সাক্ষী ৰাখি, কত হিয়া উথলি উঠিলে
লুকুৱালে বিৰহৰ ব্যথা;
জয়-জয়-জয়-ৰৱে দশোদিশ গুলজাৰি বিভৱৰ উৰালে নিছান
কত কিযে গীত হ’ল গান,
সোণোৱালী অতীতৰ পৰাণ পুলক কৰা সুধা-সনা কথাকে সুঁৱৰি
হ’লানেকি তুমি ম্ৰিয়মান?

কুণ্ডিল-কুঁৱৰী সেই কুহকিনী ৰুক্মিণীৰ ৰূপৰাশি যেতিয়া উথলি
আপোনতে পৰিল উচলি,
যেতিয়া মলয়ে দেহি তাৰে একণিকা লই বসন্তক দিলে উপহাৰ,
কুঞ্জবন উঠিলে উজলি;
মধুময় ভঙ্গিমাৰে ললিত হিল্লোল তুলি শুনা গ’ল ৰি-ণি-ণি জি-নি-নি
শ্ৰীকৃষ্ণৰ নুপূৰৰ ধ্বনি,
অশিথিল প্ৰেম-পাশ, নুপূৰেযে হাবিলাস, ৰুক্ষ্মিণীযে আকুল-উদাস,
কত আশ, কত হেন্দোলনি |

টলমল যৌৱনৰ সুকোমল পৰশত উষা হ’ল থউকি-বাথউ
অন্তৰত বাগৰিলে ঢউ,
সপোনত কোনে আহি পিয়লা ভৰাই আনি পিয়ালেহি মোহনমদিৰা
এনে মিঠা এনেনোযে মউ;
শোণিতপুৰৰপৰা বায়ু-বেগে চিত্ৰলেখা পালেগই দ্বাৰকা নগৰী
উষাৰেই কথাকে সুঁৱৰি,
অনিৰুদ্ধ কোঁৱৰক থাপতে উৰাই আনি সখিয়াক দিলে উপহাৰ
নিজৰোযে স্বাৰ্থ পৰিহৰি |

ভগদত্ত নৃপতিয়ে কুৰুক্ষেত্ৰ সমৰত পূৰ্ণ কৰি বীৰৰ ধৰম
ৰাখিলেযে কীৰ্ত্তি অনুপম,
যুঁজি যুঁজি অবিৰল গজ-হস্তী সেনাদল গ’ল লয় হ’ল অন্তৰ্দ্ধান
দেখুৱাই আপোন বিক্ৰম;
বিশ্বজয়ী অৰ্জ্জুনক হেলাৰঙে পৰাজয় চিত্ৰাঙ্গদা-কুমাৰে কৰিলে,
মাতৃ-নিন্দা প্ৰাণে নসহিলে,
বব্ৰুবাহনৰ ধ্বজা আকাশ থাকিল ছুই, পঞ্চ পাণ্ডৱৰ যত গৰ্ব্ব
খহি পৰি মাটিত লুটিলে |

দুপৰ-সুৰুজ দৰে কুমাৰ ভাস্কৰবৰ্ম্মা যেই গই হ’ল প্ৰতিভাত
শিলাদিত্য ৰজাৰ সভাত,
আদৰি কৰিলে মান উদ্দীপ্ত সৱাৰে প্ৰাণ দেখি এনে পুৰুষ প্ৰধান
সুমহান গুণ-গৰিমাত;
হিৱেনাচাঙেও আহি কটালে কতনো দিন কামৰূপ ৰাজ্যত নীৰলে
ৰজাৰে অতিথি হৈ থাকি,
সুৱদি কতনো কথা কই গ’ল লিখি গ’ল বুৰঞ্জীৰ শুকুলা পাতত
সেণোৱালী ছবি দিলে আঁকি |

বামুণৰে চণ্ডালৰে নাই ভেদাভেদ বুলি শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰে ৰাগ টানি
প্ৰচাৰিলে বিয়াকুল বাণী,
কবিতাৰ ছন্দে ছন্দে বোৱালে অমৃত-নদী মাধৱদেৱেৰে লগ লাগি
মুগ্ধ কৰি শত শত প্ৰাণী;
বিচিত্ৰ কাহিনী শুনি ভাবতে আপ্লুত হই ভকতিৰ অৰ্ঘ লই ৰ’ল
কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণ,
ৰজাৰ দণ্ডিত কিয় প্ৰজাক বিলাব ধৰ্ম্ম, এই বুলি প্ৰজাপৰায়ণ
গুৰুজনে নিদিলে শৰণ |
কামত গাফিলী দেখি হুঙ্কাৰি লাচিত বীৰে ল’লে নিজে তাৰোৱাল খুলি,
নসহিলে মোমায়েক বুলি,
নিমিষতে একেঘাপে তেজেৰে তুংৰলী হই কটা মূৰ উফৰি পৰিল,
সকলোৱে চালে চকু মেলি;
জাগ্ৰত সিংহৰ দৰে যুঁজি মহাপৰাক্ৰমে স্বাধীনতা ৰাখিলে অক্ষুণ্ণ
ঘটুৱাই মোগল-সেনানী,
শৰাইঘাটত উঠা বিজয়-দুন্দভি-ৰোল তাতে শেষ নিঃশ্বাস পেলাই
মহাবীৰে মাগিলে মেলানি |
আপোন প্ৰতিজ্ঞা পালি জয়াই বৰিলে মৃত্যু গদাপাণি কোঁৱৰক স্মৰি
নিতে ন ন শাস্তি সহ্য কৰি,
আঘাতে আঘাতে খহি, লতাডালি গ’ল জহি ছিগি-ভাগি যত ফুল-পাত
পৰি ৰ’ল মাটিতে বাগৰি |
নিদিলেযে তথাপিতো নিদিলেযে প্ৰাণপ্ৰিয় পলৰীয়া স্বামীৰ বাতৰি
ভূলতোযে নক’লে এবাৰ,
নিৰ্জ্জীৱ স্পন্দনহীন লূণ্ঠিত দেহাটি দেখি মূৰ্চ্ছা গ’ল জেৰেঙা পথাৰ
গছে হালি দিলে নমস্কাৰ |

এনে কত গীত-কথা এনে কত কবিতাৰ মূৰ্ত্তিমতী সুৰৰ ঝঙ্কাৰ
উঠিছিল কৰি তোলপাৰ,
আনন্দ-আৱেগে ভৰা উচ্ছ্বাসৰ কলৰোল সকলোটি দিলে লালকাল
আথেবেথে কোলাতে তোমাৰ;
আকাশে-বতাহে মাথোঁ তাৰে এটি হুমুনিয়া তাৰে এটি হাহাকাৰ ধ্বনি
উঠি আজি গুজৰি-গুমৰি;
হে বিশাল ব্ৰহ্মপুত্ৰ, আহিলে বাৰিষা তুমি দশোদিশে তুলি খলকনি
দিয়ানেকি তাৰেই বাতৰি?

You must be logged in to post a comment.